Mefiboset
12/4-1964
II Sam 9：1-13
Hari ini kita akan melihat sebuah ceritera yang ajaib, tentang seorang anak cacat pada kakinya duduk meja makan bersama dengan seorang raja. Dalam Alkitab banyak ceritera yang ajaib, seperti seorang perempuan sundal diselamatkan, demikian juga seorang penyamun, seorang pemungut cukai dan orang farisi yang diselamatkan. Hari ini kita bicara tentang seorang anak cacat pada kakinya juga mendapatkan keselamatan.
12/4-1964
II Sam 9：1-13
Hari ini kita akan melihat sebuah ceritera yang ajaib, tentang seorang anak cacat pada kakinya duduk meja makan bersama dengan seorang raja. Dalam Alkitab banyak ceritera yang ajaib, seperti seorang perempuan sundal diselamatkan, demikian juga seorang penyamun, seorang pemungut cukai dan orang farisi yang diselamatkan. Hari ini kita bicara tentang seorang anak cacat pada kakinya juga mendapatkan keselamatan.
Saat membicarakan tentang kawan yang baik, kita teringat pada Daud dan Yonatan. Demikian pula para sarjana kesusasteraan ketika mereka membicarakan tentang cinta kasih antara kawan-kawan, maka juga terinspirasi dengan kisah Daud dan Yonatan.
Kita melihat bahwa karena cinta kasih antara Daud dan Yonatan, maka Daud memberikan kasih karunianya kepada Mefiboset anak Yonatan.
I. Mefiboset (II Sam 4:4)
“Yonatan, anak Saul, mempunyai seorang anak laki-laki, yang cacat
kakinya. Ia berumur lima tahun, ketika datang kabar tentang Saul dan
Yonatan dari Yizreel. Inang pengasuhnya mengangkat dia pada waktu itu,
lalu lari, tetapi karena terburu-buru larinya, anak itu jatuh dan
menjadi timpang. Ia bernama Mefiboset.”Mari kita memperhatikan, raja Saul kakek dari Mefiboset adalah musuh dari Daud, ia berkali-kali berusaha membunuh Daud, maka ia adalah musuh Daud yang paling besar. Kini Saul sudah mati dibunuh orang, Yonatan juga mati dibunuh orang. Inang pengasuh Mefiboset ketakutan akan dibunuh oleh tentara Daud, maka ia mengangkat anak itu pada waktu itu, lalu lari, tetapi karena terburu-buru larinya, anak itu jatuh dan menjadi timpang. Coba kita renungkan sejenak, bukankah keadaan ini sama seperti manusia yang berdosa ini dihadapan Allah?
Saya mengatakan, kita telah salah paham terhadap Allah, sekali saya mengatakan, orang telah salah tafsir terhadap Allah kita. Karena kita sendiri ada ketidakberesan maka menganggap Allah juga demikian. Karena kita sendri tidak senang dengan Allah, maka kita juga dapat menganggap Allah juga tidak senang dengan kita. Ketika manusia menyadari bahwa ia adalah orang berdosa, maka ia beranggapan bahwa Allah tidak akan berbuat baik kepadanya, Allah benci dan tidak suka dengan dia.
Mefiboset juga memikirkan kakeknya adalah musuh dari raja Daud, pasti Daud sangat benci akan dia, saya dengan raja Daud tidak pernah saling mengenal, ia tidak akan mengasihi saya. Demikian juga dengan kita, ketika memikirkan tentang Allah yang tidak kita kenal, apakah Ia mengasihi kita? Kita telah berdosa kepada Allah, apakah Allah mau mengampuni kita.
Tetapi saya memberitahukan anda, Mefiboset sebenarnya tidak layak untuk memperoleh kasih karunia dari raja, namun ia telah mendapatkannya, itulah keadaan kita semua dihadapan Allah.
II. Kebaikan-kebaikan raja Daud terhadap Mefiboset II Sam 9:1-13
Berkatalah Daud: "Masih adakah orang yang tinggal dari keluarga Saul? Maka aku akan menunjukkan kasihku kepadanya oleh karena Yonatan."
Dengan kata lain, sama seperti Allah bertanya kepada kita, apakah masih ada orang dari anak Adam sehingga akan menerima kasih karunianya. Daud telah memberikan kasih karunia kepada Mefiboset, demikian orang berdosa karena Anak Allah memperoleh kasih karunia Allah.
Hari ini banyak orang keliru dalam satu hal, mereka menganggap bahwa Allah pasti sangat marah terhadap manusia. Oleh sebab itu manusia harus berbuat kebaikan-kebaikan untuk menghentikan murka Allah, atau kita harus berbuat ini atau itu agar dapat menyenangkan hati Allah. Tetapi kami akan memberitahukan kepada saudara tentang Mefiboset, bahwa Daud hanya mengenal ayahnya Yonatan dan mengasihi Yonatan ia memberikan kasih karunia kepada Mefiboset. Demikianlah seorang manusia berdosa dihadapan Allah.
Kemudian berkatalah raja: "Tidak adakah lagi orang yang tinggal dari keluarga Saul? Aku hendak menunjukkan kepadanya kasih yang dari Allah." Lalu berkatalah Ziba kepada raja: "Masih ada seorang anak laki-laki Yonatan, yang cacat kakinya." Tanya raja kepadanya: "Di manakah ia?" Jawab Ziba kepada raja: "Dia ada di rumah Makhir bin Amiel, di Lodebar." Sesudah itu raja Daud menyuruh mengambil dia dari rumah Makhir bin Amiel, dari Lodebar. Dan Mefiboset bin Yonatan bin Saul masuk menghadap Daud, ia sujud dan menyembah. Kata Daud: "Mefiboset!" Jawabnya: "Inilah hamba tuanku." Kemudian berkatalah Daud kepadanya: "Janganlah takut, sebab aku pasti akan menunjukkan kasihku kepadamu oleh karena Yonatan, ayahmu; aku akan mengembalikan kepadamu segala ladang Saul, nenekmu, dan engkau akan tetap makan sehidangan dengan aku." Lalu sujudlah Mefiboset dan berkata: "Apakah hambamu ini, sehingga engkau menghiraukan anjing mati seperti aku?"
“Lodebar” artinya padang yang gersang. Saudara sekalian, kehidupan kita juga seperti di padang gersang, tidak ada kepuasan. Sebelum Mefiboset tinggal di istana Daud ia tinggal di padang yang gersang. Sama seperti keadan orang berdosa. Sesudah raja Daud menyuruh mengambil dia, Mefiboset sangat ketakutan, karena kakeknya adalah musuh dari raja Daud, ia tidak layak bertemu seorang raja, karena ia juga adalah seorang yang cacat kakinya.
Ceriteranya bukan Mefiboset mencari Daud, melainkan Daud mencari Mefiboset. Alkitab memberitahukan bukan kita yang mengasihi Allah, melainkan Allah yang mengasihi kita dan memanggil kita. Hal ini sama seperti ketika Daud menyapa nama Mefiboset. Daud tidak mengatakan "cucu dari raja Saul atau anak dari Yonatan", melainkan menyapa “Mefiboset” langsung. Ini adalah kata-kata yang sangat akrab, penuh dengan cinta kasih, tidak ada kebencian, penuh dengan kasih karunia; tetapi dari pihak Mefiboset hatinya penuh dengan ketakutan, karena ia hanya memikirkan nasibnya saat bertemu dengan raja pasti akan dibunuh. Tetapi Daud berkata “janganlah takut” inilah kasih Yesus kepada kita
Segala harta milik raja Saul kembali menjadi miliknya. Ayat 8,9 “Lalu raja memanggil Ziba, hamba Saul itu, dan berkata kepadanya: "Segala sesuatu yang adalah milik Saul dan milik seluruh keluarganya kuberikan kepada cucu tuanmu itu. Engkau harus mengerjakan tanah baginya, engkau, anak-anakmu dan hamba-hambamu, dan harus membawa masuk tuaiannya, supaya cucu tuanmu itu ada makanannya. Mefiboset, cucu tuanmu itu, akan tetap makan sehidangan dengan aku." Ziba mempunyai lima belas orang anak laki-laki dan dua puluh orang hamba.”
Hari ini banyak orang keliru dalam satu hal, mereka menganggap bahwa Allah pasti sangat marah terhadap manusia. Oleh sebab itu manusia harus berbuat kebaikan-kebaikan untuk menghentikan murka Allah, atau kita harus berbuat ini atau itu agar dapat menyenangkan hati Allah. Tetapi kami akan memberitahukan kepada saudara tentang Mefiboset, bahwa Daud hanya mengenal ayahnya Yonatan dan mengasihi Yonatan ia memberikan kasih karunia kepada Mefiboset. Demikianlah seorang manusia berdosa dihadapan Allah.
Kemudian berkatalah raja: "Tidak adakah lagi orang yang tinggal dari keluarga Saul? Aku hendak menunjukkan kepadanya kasih yang dari Allah." Lalu berkatalah Ziba kepada raja: "Masih ada seorang anak laki-laki Yonatan, yang cacat kakinya." Tanya raja kepadanya: "Di manakah ia?" Jawab Ziba kepada raja: "Dia ada di rumah Makhir bin Amiel, di Lodebar." Sesudah itu raja Daud menyuruh mengambil dia dari rumah Makhir bin Amiel, dari Lodebar. Dan Mefiboset bin Yonatan bin Saul masuk menghadap Daud, ia sujud dan menyembah. Kata Daud: "Mefiboset!" Jawabnya: "Inilah hamba tuanku." Kemudian berkatalah Daud kepadanya: "Janganlah takut, sebab aku pasti akan menunjukkan kasihku kepadamu oleh karena Yonatan, ayahmu; aku akan mengembalikan kepadamu segala ladang Saul, nenekmu, dan engkau akan tetap makan sehidangan dengan aku." Lalu sujudlah Mefiboset dan berkata: "Apakah hambamu ini, sehingga engkau menghiraukan anjing mati seperti aku?"
“Lodebar” artinya padang yang gersang. Saudara sekalian, kehidupan kita juga seperti di padang gersang, tidak ada kepuasan. Sebelum Mefiboset tinggal di istana Daud ia tinggal di padang yang gersang. Sama seperti keadan orang berdosa. Sesudah raja Daud menyuruh mengambil dia, Mefiboset sangat ketakutan, karena kakeknya adalah musuh dari raja Daud, ia tidak layak bertemu seorang raja, karena ia juga adalah seorang yang cacat kakinya.
Ceriteranya bukan Mefiboset mencari Daud, melainkan Daud mencari Mefiboset. Alkitab memberitahukan bukan kita yang mengasihi Allah, melainkan Allah yang mengasihi kita dan memanggil kita. Hal ini sama seperti ketika Daud menyapa nama Mefiboset. Daud tidak mengatakan "cucu dari raja Saul atau anak dari Yonatan", melainkan menyapa “Mefiboset” langsung. Ini adalah kata-kata yang sangat akrab, penuh dengan cinta kasih, tidak ada kebencian, penuh dengan kasih karunia; tetapi dari pihak Mefiboset hatinya penuh dengan ketakutan, karena ia hanya memikirkan nasibnya saat bertemu dengan raja pasti akan dibunuh. Tetapi Daud berkata “janganlah takut” inilah kasih Yesus kepada kita
Segala harta milik raja Saul kembali menjadi miliknya. Ayat 8,9 “Lalu raja memanggil Ziba, hamba Saul itu, dan berkata kepadanya: "Segala sesuatu yang adalah milik Saul dan milik seluruh keluarganya kuberikan kepada cucu tuanmu itu. Engkau harus mengerjakan tanah baginya, engkau, anak-anakmu dan hamba-hambamu, dan harus membawa masuk tuaiannya, supaya cucu tuanmu itu ada makanannya. Mefiboset, cucu tuanmu itu, akan tetap makan sehidangan dengan aku." Ziba mempunyai lima belas orang anak laki-laki dan dua puluh orang hamba.”
III. Mefiboset membalas kebaikan Daud 16:1-4, 19:24-30
Sesudah beberapa tahun kemudia, Absalom anak raja Daud memberontak melawan kerajaan Daud dan Daud melarikan diri, saat itu datanglah Ziba, hambanya Mefiboset.
Sesudah beberapa tahun kemudia, Absalom anak raja Daud memberontak melawan kerajaan Daud dan Daud melarikan diri, saat itu datanglah Ziba, hambanya Mefiboset.
“Ketika Daud baru saja melewati puncak, datanglah Ziba, hamba Mefiboset, mendapatkan dia membawa sepasang keledai yang berpelana, dengan muatan dua ratus ketul roti, seratus buah kue kismis, seratus buah-buahan musim panas dan sebuyung anggur. Lalu bertanyalah raja kepada Ziba: "Apakah maksudmu dengan semuanya ini?" Jawab Ziba: "Keledai-keledai ini bagi keluarga raja untuk ditunggangi; roti dan buah-buahan ini bagi orang-orangmu untuk dimakan; dan anggur ini untuk diminum di padang gurun oleh orang-orang yang sudah lelah." Kemudian bertanyalah raja: "Di manakah anak tuanmu?" Jawab Ziba kepada raja: "Ia ada di Yerusalem, sebab katanya: Pada hari ini kaum Israel akan mengembalikan kepadaku kerajaan ayahku." Lalu berkatalah raja kepada Ziba: "Kalau begitu, kepunyaanmulah segala kepunyaan Mefiboset." Kata Ziba: "Aku tunduk! Biarlah kiranya aku tetap mendapat kasih di matamu, ya tuanku raja." Apakah benar hal yang dikatakan hambanya? Kita membaca 19:24-30 sesudah raja Daud pergi, hati Mefiboset sangat sedih, bagaikan seorang janda kehilangan suami; Ia tidak membersikan kakinya, tidak memelihara janggutnya, dan pakaian tidak dicucinya sejak raja pergi sampai hari ia pulang dengan selamat.
IV. Daud tetap sayang kepada Mefiboset 21:7
“Tetapi raja merasa sayang kepada Mefiboset bin Yonatan bin Saul, karena sumpah demi TUHAN ada di antara mereka, di antara Daud dan Yonatan bin Saul.” Inilah kesudahan yang dialami Mefiboset. Dalam ceritera tentang kejadian kelaparan selama 3 tahun pada jaman raja Daud, oleh karena dosa dan pembunuhan terhadap orang Gibeon oleh raja Saul. Menurut permintaan orang Gibeon untuk menebus dosanya, harus menyerahkan anak cucu 7 orang dari keturunan Saul. Anak cucu dari keturunan Saul yang pantas diserahkan anaklah Mefiboset, tetapi oleh karena raja Saul tetap sayang Mefiboset, ia menyerahkan 7 orang dari suku yang lain. Maka Tuhan telah memelihara Mefiboset sampai mati ia tidak dibunuh orang.
Ada seorang negro perempuan di Amerika, ia sesudah menerima keselamatan Tuhan, selalu menyanyi nyanyian “sekali diselamatkan tidak binasa selama-lamanya.” Ada seorang Kristen yang masih bimbang imannya mengatakan kepadanya, “Apakah anda yakin pasti anda nanti masuk Sorga? Lalu ia hafal Yoh 10:28-29 28 “dan Aku memberikan hidup yang kekal kepada mereka dan mereka pasti tidak akan binasa sampai selama-lamanya dan seorangpun tidak akan merebut mereka dari tangan-Ku. Bapa-Ku, yang memberikan mereka kepada-Ku, lebih besar dari pada siapapun, dan seorangpun tidak dapat merebut mereka dari tangan Bapa.” Orang itu bertanya “Benar engkau sudah percaya, tetapi harus engkau harus mengetahui tangan Allah yang besar, pasti engkau akan lepas dari lubang tangan Allah yang besar. Karena tangan yang besar juga mempunyai tangan lubang yang besar.” Ia mengatakan “tidak, aku tidak akan terlepas, karena aku telah menjadi salah satu jarinya.
D16 米非波設
12/4-1964
撒下9;1-13
今天要從舊約裏看見一件奇妙的事, 就是一個瘸腿的小孩, 坐在皇帝的席上。
聖經奇事很多, 如妓女也得救強盜也得救, 稅吏也得救, 壞的法利賽人也得救。今天是說到一個瘸腿的孩子得了救。
我們說到聖經裏述說到朋友要好的事, 大多都說到大衛約拿單, 有些文學家題到朋友相愛的故事, 總是說到大衛與約拿單。
今天說到大衛與約拿單的就是大衛怎樣恩待約拿單的兒子米非波設, 並非說到米非波設怎樣感戴大衛。
(一) 米非波設瘸腿 (撒下4:4)
撒下4:4 『掃羅的兒子約拿單有一個兒子名叫米非波設，是瘸腿的。掃羅和約拿單死亡的消息從耶斯列傳到的時候，他纔五歲。他乳母抱著他逃跑；因為跑得太急，孩子掉在地上，腿就瘸了。』
請注意, 米非波設的祖父掃羅, 是大衛的仇敵, 他多之逼迫大衛要將大衛置之死地, 他是大衛的一個大仇敵。
現在掃羅被人殺死了, 約拿單也被人殺死了。 所以米非波設的乳母, 就抱著他快逃, 也許大衛要來報仇, 要來把他殺死。因跑得太急, 孩子掉在地上, 腿就瘸了。這是一個墮落。你們想一想, 這像不像一個罪人對於神的光景呢?
我可以說, 人家誤會了神, 我再說, 人家誤會了我的神, 因自己對神懷著鬼胎, 就以為神對他不好意的。 人因為自己恨神, 就以為神也是恨他的。因為自己不愛神, 就以為神也是不愛他。
人知道自己罪, 所以想神對他不好意, 神是恨他的神, 是不愛他的。
米非波設想我祖是大衛的仇敵, 大衛必恨我, 我同大衛無好感, 所以大衛不愛我, 我們也是這樣想, 我同神無好感, 難道上帝會愛我嗎? 我是恨神的, 難道神還會愛我嗎?
但我告訴你, 米非波設本來無一點可以得恩的。但是他突然得了, 你和我對神也是一樣的。
(二) 大衛因待米非波設 撒下9:1-13
大衛問說：「掃羅家還有剩下的人沒有？我要因約拿單的緣故向他施恩。」
換一句話是神問說, 在亞當底下還有誰我可以恩待他, 大衛因約拿單恩待米非波設, 神因他的兒子耶穌恩待罪人。
今天人有一個錯誤, 以為神是恨人的, 以為人不知作多少好才能回轉上帝的臉來, 不知作多少好才能止息上帝的怒氣.......才能叫神想到我.....才能叫他喜悅, 我告訴你, 米非波設, 大衛只認識其父約拿單, 他愛因約拿單的緣故, 恩待米非波設。
一個罪人在神的面前也是這樣。
王問......僕人洗巴說, 還有約拿單一個兒子, 是瘸腿的, 王說, 他在那裏, 洗巴說在羅底巴, 亞米利的兒子瑪吉家裏。
「羅底巴」意沒有草的地方。 兄姐們, 我們的生活是一個不滿足的生活, 一個離開大衛的米非波設, 他是住在沒大草的地方。 遠離神的罪人也是如此 5節, 大衛王打發人去...召了他來。在米非波設這一方面他不敢去見一個王, 因他的祖父是王的仇敵。他不能去見一個王, 因他是瘸腿的。
不是米非波設找大衛而是大衛找米非波設, 聖經說是神要你, 呼召你, 是神打發人來告訴你說 「大衛說, 米非波設」他不說掃羅的孫子米非波設, 也不說, 約拿單的兒子米非波設, 而只說米非波設。 這是多麽親切, 多麽愛心, 沒有仇恨, 滿有恩情, 但米非波設的心可惜跳動得利害了, 以為今天見一個王必然要死了, 大衛說, 你不要怕。
神愛我是因主耶穌
一切都歸回了。8,9節
(三) 米非波設對於大衛 16:1-4, 19:24-30
這了幾年, 大衛的兒子押沙龍造反, 大衛逃走, 躲避他的兒子押沙龍 16：1-4說, 『.......』這事真否? 我們看 19:24-30 他離大衛王後, 米非波設的心正如寡婦的心, 一沒有修腳, 二沒有剃鬚, 三沒有洗衣服
(四) 大衛保守米非波設 撒下21:7
『撒下21:7 王因為曾與掃羅的兒子約拿單指著耶和華起誓結盟，就愛惜掃羅的孫子、約拿單的兒子米非波設，不交出來，』這是這個瘸腿孩子的結局。這個故事是因大衛年間, 一連三年有飢荒, 是因掃羅和他流人血之家殺死基遍人, 若要贖這個罪照基遍人的要求要把掃羅的子孫交出七人來才行, 如果要交出七第一要交出來的就是米非波設, 但大衛愛惜他就把別個支派交出七個人, 所以米非波設一直到死未曾被人殺死, 神之保守。
約10:28-29
人在上帝手中是最穩妥的。
美國有一黑女人得救以後快樂唱詩說, 一次得救永遠得救。 一個半信基督說, 「你能保證你上天堂嗎?」她就背約10:28-29『我又賜給他們永生；他們永不滅亡，誰也不能從我手裏把他們奪去。我父把羊賜給我，他比萬有都大，誰也不能從我父手裏把他們奪去。』他說, 「不錯你太放比心了, 你當知道, 他手大洞也大, 要把你從洞中漏出來呢!」她說, 不會, 永不會漏出, 因為我是神的一個指頭, 任何不能脫出上帝的手。
“Tetapi raja merasa sayang kepada Mefiboset bin Yonatan bin Saul, karena sumpah demi TUHAN ada di antara mereka, di antara Daud dan Yonatan bin Saul.” Inilah kesudahan yang dialami Mefiboset. Dalam ceritera tentang kejadian kelaparan selama 3 tahun pada jaman raja Daud, oleh karena dosa dan pembunuhan terhadap orang Gibeon oleh raja Saul. Menurut permintaan orang Gibeon untuk menebus dosanya, harus menyerahkan anak cucu 7 orang dari keturunan Saul. Anak cucu dari keturunan Saul yang pantas diserahkan anaklah Mefiboset, tetapi oleh karena raja Saul tetap sayang Mefiboset, ia menyerahkan 7 orang dari suku yang lain. Maka Tuhan telah memelihara Mefiboset sampai mati ia tidak dibunuh orang.
Ada seorang negro perempuan di Amerika, ia sesudah menerima keselamatan Tuhan, selalu menyanyi nyanyian “sekali diselamatkan tidak binasa selama-lamanya.” Ada seorang Kristen yang masih bimbang imannya mengatakan kepadanya, “Apakah anda yakin pasti anda nanti masuk Sorga? Lalu ia hafal Yoh 10:28-29 28 “dan Aku memberikan hidup yang kekal kepada mereka dan mereka pasti tidak akan binasa sampai selama-lamanya dan seorangpun tidak akan merebut mereka dari tangan-Ku. Bapa-Ku, yang memberikan mereka kepada-Ku, lebih besar dari pada siapapun, dan seorangpun tidak dapat merebut mereka dari tangan Bapa.” Orang itu bertanya “Benar engkau sudah percaya, tetapi harus engkau harus mengetahui tangan Allah yang besar, pasti engkau akan lepas dari lubang tangan Allah yang besar. Karena tangan yang besar juga mempunyai tangan lubang yang besar.” Ia mengatakan “tidak, aku tidak akan terlepas, karena aku telah menjadi salah satu jarinya.
D16 米非波設
12/4-1964
撒下9;1-13
今天要從舊約裏看見一件奇妙的事, 就是一個瘸腿的小孩, 坐在皇帝的席上。
聖經奇事很多, 如妓女也得救強盜也得救, 稅吏也得救, 壞的法利賽人也得救。今天是說到一個瘸腿的孩子得了救。
我們說到聖經裏述說到朋友要好的事, 大多都說到大衛約拿單, 有些文學家題到朋友相愛的故事, 總是說到大衛與約拿單。
今天說到大衛與約拿單的就是大衛怎樣恩待約拿單的兒子米非波設, 並非說到米非波設怎樣感戴大衛。
(一) 米非波設瘸腿 (撒下4:4)
撒下4:4 『掃羅的兒子約拿單有一個兒子名叫米非波設，是瘸腿的。掃羅和約拿單死亡的消息從耶斯列傳到的時候，他纔五歲。他乳母抱著他逃跑；因為跑得太急，孩子掉在地上，腿就瘸了。』
請注意, 米非波設的祖父掃羅, 是大衛的仇敵, 他多之逼迫大衛要將大衛置之死地, 他是大衛的一個大仇敵。
現在掃羅被人殺死了, 約拿單也被人殺死了。 所以米非波設的乳母, 就抱著他快逃, 也許大衛要來報仇, 要來把他殺死。因跑得太急, 孩子掉在地上, 腿就瘸了。這是一個墮落。你們想一想, 這像不像一個罪人對於神的光景呢?
我可以說, 人家誤會了神, 我再說, 人家誤會了我的神, 因自己對神懷著鬼胎, 就以為神對他不好意的。 人因為自己恨神, 就以為神也是恨他的。因為自己不愛神, 就以為神也是不愛他。
人知道自己罪, 所以想神對他不好意, 神是恨他的神, 是不愛他的。
米非波設想我祖是大衛的仇敵, 大衛必恨我, 我同大衛無好感, 所以大衛不愛我, 我們也是這樣想, 我同神無好感, 難道上帝會愛我嗎? 我是恨神的, 難道神還會愛我嗎?
但我告訴你, 米非波設本來無一點可以得恩的。但是他突然得了, 你和我對神也是一樣的。
(二) 大衛因待米非波設 撒下9:1-13
大衛問說：「掃羅家還有剩下的人沒有？我要因約拿單的緣故向他施恩。」
換一句話是神問說, 在亞當底下還有誰我可以恩待他, 大衛因約拿單恩待米非波設, 神因他的兒子耶穌恩待罪人。
今天人有一個錯誤, 以為神是恨人的, 以為人不知作多少好才能回轉上帝的臉來, 不知作多少好才能止息上帝的怒氣.......才能叫神想到我.....才能叫他喜悅, 我告訴你, 米非波設, 大衛只認識其父約拿單, 他愛因約拿單的緣故, 恩待米非波設。
一個罪人在神的面前也是這樣。
王問......僕人洗巴說, 還有約拿單一個兒子, 是瘸腿的, 王說, 他在那裏, 洗巴說在羅底巴, 亞米利的兒子瑪吉家裏。
「羅底巴」意沒有草的地方。 兄姐們, 我們的生活是一個不滿足的生活, 一個離開大衛的米非波設, 他是住在沒大草的地方。 遠離神的罪人也是如此 5節, 大衛王打發人去...召了他來。在米非波設這一方面他不敢去見一個王, 因他的祖父是王的仇敵。他不能去見一個王, 因他是瘸腿的。
不是米非波設找大衛而是大衛找米非波設, 聖經說是神要你, 呼召你, 是神打發人來告訴你說 「大衛說, 米非波設」他不說掃羅的孫子米非波設, 也不說, 約拿單的兒子米非波設, 而只說米非波設。 這是多麽親切, 多麽愛心, 沒有仇恨, 滿有恩情, 但米非波設的心可惜跳動得利害了, 以為今天見一個王必然要死了, 大衛說, 你不要怕。
神愛我是因主耶穌
一切都歸回了。8,9節
(三) 米非波設對於大衛 16:1-4, 19:24-30
這了幾年, 大衛的兒子押沙龍造反, 大衛逃走, 躲避他的兒子押沙龍 16：1-4說, 『.......』這事真否? 我們看 19:24-30 他離大衛王後, 米非波設的心正如寡婦的心, 一沒有修腳, 二沒有剃鬚, 三沒有洗衣服
(四) 大衛保守米非波設 撒下21:7
『撒下21:7 王因為曾與掃羅的兒子約拿單指著耶和華起誓結盟，就愛惜掃羅的孫子、約拿單的兒子米非波設，不交出來，』這是這個瘸腿孩子的結局。這個故事是因大衛年間, 一連三年有飢荒, 是因掃羅和他流人血之家殺死基遍人, 若要贖這個罪照基遍人的要求要把掃羅的子孫交出七人來才行, 如果要交出七第一要交出來的就是米非波設, 但大衛愛惜他就把別個支派交出七個人, 所以米非波設一直到死未曾被人殺死, 神之保守。
約10:28-29
人在上帝手中是最穩妥的。
美國有一黑女人得救以後快樂唱詩說, 一次得救永遠得救。 一個半信基督說, 「你能保證你上天堂嗎?」她就背約10:28-29『我又賜給他們永生；他們永不滅亡，誰也不能從我手裏把他們奪去。我父把羊賜給我，他比萬有都大，誰也不能從我父手裏把他們奪去。』他說, 「不錯你太放比心了, 你當知道, 他手大洞也大, 要把你從洞中漏出來呢!」她說, 不會, 永不會漏出, 因為我是神的一個指頭, 任何不能脫出上帝的手。
Tidak ada komentar:
Posting Komentar